Juf in de lente...

Het is mooi weer, de zon schijnt. De blauwe lucht knált 't klaslokaal binnen.
Binnen zijn de kinderen zo op 't eerste gezicht hard aan 't werk.
Stiekem gluren de eersten naar buiten...
Koud is het niet, dat had ik vanmorgen al gemerkt. Zal ik dan tóch...???
Nou vooruit; "Kom jongens, pak je boek, pen/potlood en schrift, we gaan buiten verder werken!"

Als ik met m'n grut buiten zit, zijn ze in eerste instantie lekker bezig. Ik geniet van de zon en het gekwetter van de vogels. Eentje is wel érg hard bezig z'n geluiden te produceren. Het is een merel, want de 'zang' herken ik.

Vervolgens kijk ik over m'n kids...
Dan merk ik dat zíj degenen zijn die de vogelgeluiden maken en ik word boos.
Ze moeten er NU mee stoppen, anders moeten ze zich binnen maar gaan melden bij de directrice.
Ik kijk naar de gezichten van de kinderen en merk 't meteen als ze de merel nadoen...
En stuur de eerste paar naar binnen...
Dan kijk ik nog eens... hee, dát is raar... ik heb ineens vanálles in m'n klas zitten... Kinderen uit hogere en lagere klassen én kinderen die zelfs al naar de middelbare school zijn...

Ondertussen is mijn groep al aardig geslonken in aantal, want dat gefluit van die merel nadoen blijft maar doorgaan.
Tóch zie ik op dat moment écht niemand fluiten.
Dan dringt het tot me door... dít is de echte merel die zich laat horen!!
Ik maan de kinderen weer rustig verder aan 't werk te gaan.

Dan in de verte...
"Mama, ik ben wakker, mag ik naar jouw bed komen?!"

En het besef...
Die rotmerel zit gewoon hier voor in de boom!! Het is kwart voor vijf 's morgens en ik wil nog even slapen!!! Ben benieuwd of dát nog gaat lukken...

"Ja hoor, kom maar even bij me liggen... maar daarná weer naar je eigen bed!!"