Bedritueel van deze zaterdag...

Jayden moest naar bed...
Hij heeft al helemaal door dat dit niet het leukste gedeelte van de dag is. Toch probeer ik me aan 'ons' ritueel te houden;

- de melk/pap wordt voor me klaargemaakt in de magneping
- als de ping gaat, mag ik de deur weer -záchtjes- dichtdoen
- zelluf de trap opklimmen naar boven
- bij elke nieuwe tree, even kijken of ik nog iemand zie waar ik naar kan zwaaien
- zeuren als mama me een paar treden naar boven tilt
- alle kamers inspecteren vóórdat ik ook maar 1 stap in de mijne zet
- onder protest de commode opgetild worden
- á la minute de speen opeisen, want ik ga nu wél naar bed

Tot dan is het nog redelijk makkelijk en is het alleen nog maar wat ontwijken geweest van wat handen en voeten...
Het uitkleden, pyjamashirt aan -zonder broek, is te warm nu-, luier uit, etc. gaat ook nog wel aardig.
Vervolgens vraag ik tegenwoordig altijd of meneer wenst te plassen op den toilet...
Meestal wel -natúúrlijk-, want hoe klein ook, het is toch tijdrekken!
Dat plassen gaat overigens aardig goed en het zal wat zijn dat Jayden straks voor z'n 2e jaar al (overdag) zindelijk is... maar dazz weer een ander verhaal...

Na even gewiebeld, gezongen,geplast, gedronken, gezeurd, gedruppeld, geveegd en doorgetrokken te hebben, ligt meneertje weer op de commode.
Bedklaar gaat hij mee naar onze slaapkamer. Daar wacht namelijk de melk/pap! En tegenwoordig ook een boekje!!
Jaja, onze kleine man is helemaal weg van 'De Vis' van ons aller Dick Bruna! Sterker nog, hij kan 'm al zowat zelf lezen!
En vandaag -ik was toch in de bieb- heb ik wat boekjes voor Jayden gehaald. Met als gevolg dat het boekje vooraf het liefst 25x voorgelezen moest worden en na de fles ook nog evenzoveel keer.
Maar dáár trapt deze mama niet in.
2x vooraf en 1x achteraf... meer zit er vandaag niet in.
Na het tandenpoetsen ook nog even handenwassen. Dit laatste is een erg populair onderdeel van het ritueel!!

En dan....

.... begint tegenwoordig het 'gevecht'!!

"Jaye wakku!!" is het eerste wat hij probeert.
Maar ook dat gaat er niet in. We zingen nog even 'poesje mauw' en 'hondje waf' (hoe ging die ook alweer?? Toch nadeel zo'n Kinderdagverblijf... hierna genoemd KDV)

Vervolgens moet Marlon naar bed... -Jayden probeert de aandacht te krijgen door te huilen, roepen, lachen, etc- Die probeert natuurlijk ook vanalles! Maar op zich gaat dat tegenwoordig wel aardig!
Nadeel is, dat ik toch aardig wat heen-en-weer loop tussen de kamers en vervolgens kruipt Jayden toch weer omhoog...
"Jayden, je moet nu echt gaan liggen!"
"Jayden, als je nu niet gaat liggen, pak ik je speen af!" -oooo hoe onpedagogisch-
"1 - 2 - 3!"
Nou daar sta je dan... Zoon vertikt het te gaan liggen... dus dan maar die speen!

Om een langer verhaal de das om te doen....
Uiteindelijk ben ik het spuugzat en loop naar boven om de virtuele wereld wat onveiliger te maken...
Marlon huilt, Jayden huilt...

Pfff gezellige boel... hoe zat dat ook alweer.... kinderen hebben is toch leuk?!

Na nog meer gejengel en een keer een brul van ons beiden tegelijk, liggen de kids in ieder geval stil in bed en ik hoop ook slapend!

Weer een dag voorbij!

Zegeltjes...

Nooit gedacht... maar tóch gebeurd...

Een aardige cassière: "Wilt u zegeltjes?"
Ik op m'n alleraardigst terug: "Nee, dank u wel!"
En nog steeds ben ik niet van plan te gaan betálen voor zegeltjes... ik ben en blijf dan toch wel een écht Nederlander!

Maar... Toen kwamen de gratis zegeltjes en jaaaaa dát is natuurlijk een heel ander verhaal!
Eerst -lang geleden- kon je sparen voor Suske en Wiske ontbijtbordjes en schaaltjes bij onze altijd blauwe Alles (in) Huis... En, ikke net aan de kids, tja, waarom niet en daarbij ook nog een plukje nostalgie!
Maar al snel werd Alles (in) Huis een wat meer Alles Heel-duur. Dus maakte ik altijd een mooi rondje naar goeikopere winkeltjes en kwam op deze manier ook wel eens in de Hoogvliet terecht.
Op de kassabonnetjes, aan de achterkant, staan voor een week of vier spaarzegeltjes (en vervolgens weer andere)...
Ik heb er NOOIT naar gekeken, tot een paar jaar geleden. Toen was het ineens een wel heel leuke spaaractie; een fles Ariel!
Héééé, een gratis fles Ariel, sjonge, dat gaat me vast wel lukken 12 van die zegels, desnoods deel ik mijn boodschappen in 2-en en heb ik meer bon en dus meer kans op -hele- zegeltjes!
En zo is het bonnenzegeltjessparen -leuk woord voor scrabble- begonnen. Niet altijd, want ik heb écht niks met sojaprodukten, of zoethoutthee, of één of andere sap, óf ambi dinges, of...

Maar het wordt nog erger...

De C1000 doet er nu ook aan mee! Met......
De pannenpunten! En hoezee, ik heb al 1 pan binnen en een aardige cassièr -als dit tenminste de mannelijke vorm ervan is- heeft me de laatste 5 zegeltjes geschonken! Joepie! Dus als pan 2 binnenkomt, heb ik 2 pannen voor de prijs van een mooie E 11,99!! Want de 2e pan heb ik met een heleboel punten 'gratis' kunnen krijgen. Dank dank dank voor alle mensjes die meegeholpen hebben.
En dan denk je er weer even vanaf te zijn.

Mis-mis-mis!!!

C1000 gaat direct over naar de volgende. Met 20 punten en een kleine bijbetaling, kun je nu sparen voor.....

tadadadaaaaaa......

handdoeken, badhanddoeken -in 2 maten- en zelfs een badmat!
We gaan gewoon door!
Hoe Nederlands...

En ik....
...heb m'n badmat al bijna bijelkaar!

Mocht er iemand niet sparen.....
...ik houd me aanbevolen!

De vaas en de koffie

Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven. Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon nam hij de lege vaas en vulde deze met tennisballen. Toen deze hiermee gevuld was, vroeg de professor of de vaas nu helemaal vol was. Zij antwoordden van wel.

Toen nam de professor een doos met bonen en kiepte deze in de vaas. Hij schudde lichtjes met de vaas en de bonen rolden naar de open plekken tussen de tennisballen. Weer vroeg de professor aan de studenten of de vaas nu vol was. Ze gaven hetzelfde antwoord: "Ja, de vaas is vol!"

De professor nam nu een doos met zand en kiepte dit zand in de vaas met ballen en bonen. Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de tennisballen en de bonen. Weer vroeg de professor of de vaas nu vol was. De studenten antwoordden van wel.

Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de inhoud van die twee koppen in de vaas met tennisballen, bonen en zand. De hele inhoud verdween in de vaas. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen.

"Nu!", zei de professor, "nu wil ik dat jullie deze vaas zien als je eigen leven. Deze vaas, gevuld met tennisballen, bonen, zand en koffie, stelt nl. het leven van een mens voor.
De tennisballen zijn de belangrijkste figuren in je leven; je vader, je moeder, broers, zussen, je partner, je kinderen, je goede vrienden, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden. Dingen die ervoor zorgen dat als er niets op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn.
De bonen zijn de andere dingen die belangrijk zijn je school, je werk, je huis, je computer, je auto.
Het zand dat staat voor de kleinde dingetjes die belangrijk voor je zijn; je mobieltje, je computer, je mp3-speler.

Als je het zand als eerste in de vaas kiept en hem hiermee vult, is er geen plaats meer voor de bonen of voor de tennisballen. Datzelfde geldt ook voor je eigen leven.
Als je alle tijd aan kleine dingetjes besteedt, dan kun je geen ruimte meer hebben voor de dingen die belangrijk voor je zijn. Besteed aandacht aan de dingen die belangrijk voor je zijn; aan je ouders, broers en zussen, opa's en oma's, speel met je kinderen, maak tijd om met je vrienden en vriendinnen iets leuks te doen, neem de tijd voor een onderzoek naar je gezondheid... zo nu en dan, neem je partner mee uit eten, doe nog iets leuks. Er is altijd nog wel tijd om het huis te poetsen of om te internetten. Zorg eerst voor de tennisballen, de dingen die belangrijk zijn. Stel prioriteiten, de rest is maar zand!!"

Eén van de studenten steekt een vinger op en vraagt waar de twee koppen koffie in de vaas voor zouden moeten staan.
De professor lacht en zegt tegen de student dat hij een hele goede vraag heeft gesteld."Ik wilde daarmee alleen nog maar even aangeven dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er altijd wel een plekje is om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken!!!!"

Ik vind 'm HELEMAAL fantastisch en ga 'm inprenten!