Bedritueel van deze zaterdag...

Jayden moest naar bed...
Hij heeft al helemaal door dat dit niet het leukste gedeelte van de dag is. Toch probeer ik me aan 'ons' ritueel te houden;

- de melk/pap wordt voor me klaargemaakt in de magneping
- als de ping gaat, mag ik de deur weer -záchtjes- dichtdoen
- zelluf de trap opklimmen naar boven
- bij elke nieuwe tree, even kijken of ik nog iemand zie waar ik naar kan zwaaien
- zeuren als mama me een paar treden naar boven tilt
- alle kamers inspecteren vóórdat ik ook maar 1 stap in de mijne zet
- onder protest de commode opgetild worden
- á la minute de speen opeisen, want ik ga nu wél naar bed

Tot dan is het nog redelijk makkelijk en is het alleen nog maar wat ontwijken geweest van wat handen en voeten...
Het uitkleden, pyjamashirt aan -zonder broek, is te warm nu-, luier uit, etc. gaat ook nog wel aardig.
Vervolgens vraag ik tegenwoordig altijd of meneer wenst te plassen op den toilet...
Meestal wel -natúúrlijk-, want hoe klein ook, het is toch tijdrekken!
Dat plassen gaat overigens aardig goed en het zal wat zijn dat Jayden straks voor z'n 2e jaar al (overdag) zindelijk is... maar dazz weer een ander verhaal...

Na even gewiebeld, gezongen,geplast, gedronken, gezeurd, gedruppeld, geveegd en doorgetrokken te hebben, ligt meneertje weer op de commode.
Bedklaar gaat hij mee naar onze slaapkamer. Daar wacht namelijk de melk/pap! En tegenwoordig ook een boekje!!
Jaja, onze kleine man is helemaal weg van 'De Vis' van ons aller Dick Bruna! Sterker nog, hij kan 'm al zowat zelf lezen!
En vandaag -ik was toch in de bieb- heb ik wat boekjes voor Jayden gehaald. Met als gevolg dat het boekje vooraf het liefst 25x voorgelezen moest worden en na de fles ook nog evenzoveel keer.
Maar dáár trapt deze mama niet in.
2x vooraf en 1x achteraf... meer zit er vandaag niet in.
Na het tandenpoetsen ook nog even handenwassen. Dit laatste is een erg populair onderdeel van het ritueel!!

En dan....

.... begint tegenwoordig het 'gevecht'!!

"Jaye wakku!!" is het eerste wat hij probeert.
Maar ook dat gaat er niet in. We zingen nog even 'poesje mauw' en 'hondje waf' (hoe ging die ook alweer?? Toch nadeel zo'n Kinderdagverblijf... hierna genoemd KDV)

Vervolgens moet Marlon naar bed... -Jayden probeert de aandacht te krijgen door te huilen, roepen, lachen, etc- Die probeert natuurlijk ook vanalles! Maar op zich gaat dat tegenwoordig wel aardig!
Nadeel is, dat ik toch aardig wat heen-en-weer loop tussen de kamers en vervolgens kruipt Jayden toch weer omhoog...
"Jayden, je moet nu echt gaan liggen!"
"Jayden, als je nu niet gaat liggen, pak ik je speen af!" -oooo hoe onpedagogisch-
"1 - 2 - 3!"
Nou daar sta je dan... Zoon vertikt het te gaan liggen... dus dan maar die speen!

Om een langer verhaal de das om te doen....
Uiteindelijk ben ik het spuugzat en loop naar boven om de virtuele wereld wat onveiliger te maken...
Marlon huilt, Jayden huilt...

Pfff gezellige boel... hoe zat dat ook alweer.... kinderen hebben is toch leuk?!

Na nog meer gejengel en een keer een brul van ons beiden tegelijk, liggen de kids in ieder geval stil in bed en ik hoop ook slapend!

Weer een dag voorbij!