Mijn stokpaardje, al hééél lang is toch wel overnieuw
Ik vind het woord alleen al vreselijk en het is ook nog eens vreselijk vaut! ;-)
Elk jaar opnieuw -jáá daar issie- krijg ik andere kids in mijn klas. En elk jaar zijn er kinderen die het woord overnieuw in navolging van hun ouders zeggen. Ze zijn er -tot nu toe- mee opgegroeid. En dan hebben ze mij als juf, die hen elke keer verbetert. Tot vervelens toe! Tja, als ik het zo vaak bij volwassenen zou verbeteren, vindt niemand mij meer aardig, dus ik begin maar bij de nieuwe generatie...
Zo ook gisteren, een kind zei overnieuw en ik ging meteen verbeteren. Een ander kind probeerde te begrijpen waarom het dan fout was.
Ik het hele gebeuren wat simpel uitgelegd. Vervolgens een ander voorbeeld erbij gehaald... witte sneeuw, deze hoort er niet helemaal bij, maar voor 7,8,9 jarigen wel handig om erbij te halen. Het werd in ieder geval redelijk begrepen.
Dan is het even stil...
"Juf?"
"Ja..."
"Waarom wordt u geen Nederlandselesjuf op de middelbare school? U weet er zóveel vanaf én u kunt het zo goed vertellen!"
Ik vond het heel lief dat ze dat zo zei... maar meteen kwam de reactie van een ander...
"Nee hoor, niet doen, dan zitten wij zonder juf en het is net zo leuk!"
Daar doe je het toch voor !!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten